Kadın örgütlülüğünü güçlendirme amacıyla bir araya gelen TMMOB İKK İstanbul Kadın Komisyonu’nun kurultayı hibrit olarak gerçekleştirildi. Zoom üzerinden katılımın da mümkün olduğu kurultayda toplumsal cinsiyet eşitsizliği, emek sömürüsü, yokluk ve yoksulluğun sistemleşmesine karşı mücadele konuları ele alındı. Pandemi dönemine ilişkin raporlar ve pandemi sürecinde ev içi emek konularında sunumlar yapılırken, işçi sağlığı iş güvenliğinde toplumsal cinsiyet ve TMMOB`da kadın örgütlenmesi konularına da değinildi.

Etkinlik, 20 Kasım’da Ankara’da gerçekleştirilecek olan TMMOB 7. Kadın Kurultayı’nda bir araya gelme çağrısıyla sona erdi.

Bu gece yarısı İstanbul Sözleşmesi’nin (Kadınlara Yönelik Şiddet ve Aile İçi Şiddetin Önlenmesi ve Bunlarla Mücadeleye İlişkin Avrupa Konseyi Sözleşmesi) Türkiye Cumhuriyeti tarafından feshedilmesine ilişkin Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi, Resmî Gazete’den duyuruldu. Bu duyuru özellikle 6284 Sayılı “Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun”un yürürlüğe girdiği tarihin (20 Mart 2012) yıl dönümünde yapıldı.  TBMM’den oy birliği ile geçen uluslararası bir sözleşme bu şekilde feshedilemez. Usulsüz, hukuksuz ve geçersizdir!  

Cumhurbaşkanı meclis yerine karar alıp yasamayı tek başına işletemez, bu durum Anayasa’yı bir kere daha hiçe saymaktır ve “yetki gaspı”dır. Hükümet ardı ardına; seçilmişlerin vekilliğini düşürerek, yasal bir partiyi kapatmaya kalkarak, kentin simgesi niteliğindeki Gezi Parkı ve Galata Kulesi’nin mülkiyetini yerel yönetimlerden alıp vakıflara devrederek, ev baskınlarıyla hukuksuz-keyfi gözaltılar ve karakollarda çıplak arama yaparak, kadınları ve Lgbti+’ları nefret söylemiyle tehdit ederek, tüm bu mevcut antidemokratik uygulamalar ve daha önce halihazır imzalanmış uluslararası insan hakları sözleşmeleri yokmuş gibi her gün yeni bir sözde demokrasi ve hukuk reformunu gündeme getirerek nasıl bir “yönetim krizi”nde olduğunu göstermektedir.  

Türkiye, 1945’ten bu yana Birleşmiş Milletler (BM), 1949’dan bu yana Avrupa Konseyi üyesidir.  “Kadına Yönelik Şiddetin ve Aile İçi Şiddetin Önlenmesi ve Bunlarla Mücadeleye Dair Sözleşme”, Avrupa Konseyi’nin 2011’de İstanbul’da düzenlediği toplantıda imzaya açılmıştır. BM’nin 9 temel insan hakları sözleşmesinden biri olan “Kadına Karşı Her Türlü Ayrımcılığın Ortadan Kaldırılması Sözleşmesi (CEDAW)” Türkiye tarafından 1985’te imzalanmıştır. İstanbul Sözleşmesi, CEDAW’ı genişleten ve kadına yönelik şiddetin ayrımcılık ve toplumsal cinsiyet temelli olduğunu kabul eden ilk sözleşmedir. Türkiye, uzun emekler sonucu ortaya çıkan sözleşmenin hazırlanmasında bizzat bulunmuş 10 kurucu üyeden biridir. Sözleşme 2014 yılında yürürlüğe girmiş ve 2020 yılı itibariyle 45 devlet ve Avrupa Birliği tarafından imzalanmış, 34 ülkece onaylanmıştır. İstanbul Sözleşmesi aynı zamanda uluslararası hukukta şiddetin, kadın-erkek eşitsizliğinin ve kadınlara karşı yapılan ayrımcılığın bir sonucu olduğunun vurgulandığı ve fiziksel, cinsel, ekonomik ve duygusal şiddet tanımlarıyla her türden şiddetle mücadele konusunda “önleme, koruma, yargılama ve destek politikalarından” oluşan dört temel yaklaşımı içeren özel bir sözleşmedir. Bugünkü hükümet ittifakının büyük ortağı, kendi döneminde hazırlanma ve imzalanma aşamasında bizzat yer aldığı sözleşmeden, bugün yine kendi çıkmak istemekte; bu hamlesiyle politik tutarsızlığını ayyuka çıkarmaktadır.  

İstanbul Sözleşmesi’nden çekilme kararının, hukuki hiçbir dayanağı yoktur ve ‘YOK’ hükmündedir. Bu hukuksuz kararı adeta mutlu bir müjde gibi sunan tüm kurum ve kişiler, yaşam hakkına yönelen tüm tehditlerden sorumludur. 

Güvende olmayan bizler, güvencesizliğimizi resmen ilan eden bu kararnameye karşı, İstanbul Sözleşmesi’nin tüm madde ve politikaları uygulanana kadar mücadele etmeye kararlıyız! 

Hükümetin içinde bulunduğu yönetim krizi, pandemi koşullarında daha da derinleşmiş; tutarsız ve antidemokratik uygulamalar Anayasa’yı hiçe sayacak ölçüde kontrolsüzleşmiştir. Hukuksuzluğun ve yönetim sorununun her gün bir adım daha ileriye taşındığı bu ortamda; İstanbul Sözleşmesi’nin feshinin resmi olarak geçerli olmadığını söylüyor, kararnameyi tanımadığımızı ve reddettiğimizi kamuoyuna bildiriyoruz.  

İstanbul Sözleşmesi Feshedilemez! 

İstanbul Sözleşmesi’nden Vazgeçmiyoruz!  

TMMOB MİMARLAR ODASI İSTANBUL BÜYÜKKENT ŞUBESİ KADIN KOMİSYONU 

8 Mart, sömürüye, ayrımcılığa, baskıya karşı yürütülen, kadın hakları mücadelesinin, direnişinin simgeleştiği bir gündür.

“Eşit kent, eşit toplum” hedefiyle ‘Mimar Kadınlar’ olarak mesleki donanımlarımızla biz de bu mücadelenin bir parçasıyız.

Salgın koşulları hayatımızı daha da zorlaştırdı, var olan eşitsizlikler katlanarak arttı. Toplumsal cinsiyet eşitsizliğinin, emek sömürüsünün, yokluğun ve yoksulluğun sistemleştiği günümüzde; “Mimar Kadınlar Omuz Omuza” olalım istiyoruz.

TMMOB Mimarlar Odası İstanbul Büyükkent Şubesi

Tarih: 13 Mart 2021 Cumartesi

Saat: 20.30

Etkinlik çevrimiçi olarak zoom üzerinden gerçekleştirilecektir.

Katılım için gerekli zoom kayıt bağlantısı:

https://zoom.us/meeting/register/tJUlcO-gqDMpHtPNzApN2bHfeidyO9DSta3h

Kadın cinayetleri politiktir.

Bu cinayet “münferit” değildir.

Bu cinayet tek başına bir “cani” işi değildir.

Bu cinayet, tıpkı öncekiler gibi toplumsal bir suçtur. Çözümü de toplumsal ve devlet eliyle olacaktır!

Buna rağmen İstanbul Sözleşmesi’nden çıkılmak isteniyor.

İstanbul Sözleşmesi gücünü İnsan Hakları Beyannamesi’nden almaktadır.

Kadına yönelik her türlü şiddetin ve ev içi şiddetin önlenmesi, şiddet mağdurlarının korunması, suçların kovuşturulması, suçluların cezalandırılması ve kadına karşı şiddet ile mücadele alanında bütüncül, eş güdümlü ve etkili işbirliği içeren politikaların hayata geçirilmeme arzusunu reddediyoruz! Uluslararası hukukta kadına karşı şiddeti ya da ayrımcılığı yasaklayan pek çok uluslararası düzenlemeyi bünyesinde yaşatan İstanbul Sözleşmesi,kapsamı ve oluşturduğu denetim ağı ile birlikte diğer benzer sözleşmelerden ayrılmaktadır.Kadın cinayetlerinin politikliğini, ev içi şiddetinin dünya genelindeki yaygınlığını tanıyan, devletleri sorumluluk almaya yönlendiren ilk sözleşmedir. Şiddete odaklanır, aile kurumunu yargılamaz, akrabalık şartı aramaz. Şiddeti cinsiyet ayrımcılığının bir sonucu olarak kabul eder. Cinsiyeti, cinsel yönelimi, ırkı, sınıfı, medeni hali, yaşı, sağlık durumu ne olursa olsun her insanın ayrımcılık gözetilmeden şiddetten uzak, güvenli yaşam hakkı olduğunu savunur. Eşitlikçi ve kadını özgürleştirici bir politika güder ve devletlerden yasal düzenlemeler bekler, ülkeleri teşvik eder, denetler.

Biz mimarlar diyoruz ki;

İstanbul Sözleşmesi Yaşatır.

TMMOB Mimarlar Odası İstanbul Büyükkent Şubesi

Tüm dünyada yaşanan krizler ve gericileşen iktidarlar, güvencesizlik; yoksulluk, işsizlik, sömürü, ayrımcılık ve savaş koşulları; kadına yönelik şiddet ve baskının her geçen gün artmasına neden olmaktadır.

Türkiye’de ekonomik, siyasal ve toplumsal alanda yaşanan kriz; ülkemizin uygarlık yolunda ilerleme hedefinden ve Cumhuriyetin bağımsız, eşitlikçi ve özgürlükçü temel­lerinden uzaklaştırıldığı; yargı bağımsızlığının yok edildiği, ifade özgürlüğünün kısıtlandığı, üniver­sitelerin bilimsel özerkliğinin ortadan kaldırıldığı, toplumsal muhalefete ve meslek kuruluşlarına baskıların arttığı, Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin yetkilerine el konduğu, mutlak siyasi gücün denetimsiz olarak bir kişide toplandığı “otokratik rejim”in yarattığı hukuk ve demokrasi normları bakımından kabul edilemez koşullarda ortaya çıkmıştır.

Yaklaşan seçimlerle birlikte her alanda yaşanan kriz, yaşam koşul­larını giderek ağırlaştırmakta; düşünce, ifade, haberleş­me, toplanma, çalışma, eğitim, sağlıklı ve güvenli bir çevrede yaşam gibi temel hak ve özgürlüklere her geçen gün yeni kısıtlamalar getirilmekte; top­lumsal yapıda eşitsizlik, ayrımcılık ve mahrumiyet giderek yükselmektedir.

Kırk milyonun üzerinde kadının yaşadığı ülkemizde, cinsiyet rolleriyle şekillenen toplumsal yapı; kadınların temel hak ve özgürlüklerine yapılan gerici müdahalelerin meşru temeli haline getirilmekte; tutarsız planlama ve mimarlık uygulamaları ile değişen kentlerimizde; kadınların uğradığı toplumsal baskı ve şiddetin görünürlüğü yapılaşma yoluyla engellenmektedir. Ulaşım, kentleşme ve yapılaşma alanında kamu yararını yok sayan merkezi ve yerel yönetim politikalarının neden olduğu eşitsiz yapılı çevre; kadına yönelik suçların giderek artmasına neden olmaktadır.

Nitelikli eğitim ve uygulamalar önemsizleştirilerek mimarlık, planlama ve yapılı çevre üretim sürecinden uzaklaştırılmakta; toplumun nitelikli mimarlık hizmetlerine erişimi engellenmektedir. Yaşam çevrelerinin nitelikli mimarlık hizmetlerinden yoksun biçimlenmesine neden olan bu süreç; yapı kültürünün yozlaşmasına, kentsel yaşam kalitesinin düşmesine, toplumsal eşitsizliğin yükselmesine yol açmaktadır.

Mimarlar Odası olarak; dünyada ve ülkemizde sömürüye ve baskıya karşı yürütülen mücadeleyi simgeleyen Dünya Kadınlar Günü’nde; kadınların karşı karşıya kaldıkları hak ihlallerinin, istismar ve şiddetin önlenmesinde öncelikli hedefin eşitliğe dayalı toplumsal yapıya erişmek olduğu inancındayız.

Devlet; hiç kimsenin cinsiyet veya benzeri bir sebeple ayırımcılığa uğramamasını, herkesin temel hak ve özgürlüklerden eşit derecede yararlanmasını sağlamakla yükümlüdür. Eşitliğe dayalı, ekonomik, sosyal, kültürel, medeni ve diğer alanlardaki insan hakları ve temel özgürlüklerin tanınmasını, kullanılmasını ve yararlanılmasını engelleyen hiçbir ayrım ve kısıtlamanın yaşanmadığı bir gelecek dileğiyle kadın meslektaşlarımızın ve tüm kadınlarımızın gününü kutluyoruz.

TMMOB MİMARLAR ODASI

(Görsel: Zonguldak-Büyük Madenci Yürüyüşü – 1991 / Mehmet Özer)

Yakın zamanda, İzmir Güzelbahçe’de, bir mimarlık ofisinde çalışan iç mimar kadın arkadaşımızın, çalışma ortamında ofis sahibi mimar tarafından tacize uğradığını ve istifa ettiğini üzüntüyle öğrendik. Süreç içinde yaşananlara tanıklık eden bir erkek, iki kadın iş arkadaşının da dava açması için kendisine destek olduğunu ve istifa ettiklerini, meslektaşlarımızın verdikleri röportajdan okuduk. Ayrıca olayın hukuki zemine taşındığı ve ilgili meslek odası şubesine dilekçe verildiği bilgisini aldık. Meslektaşlarımızın bir taciz vakasında örnek bir dayanışma örneği sergilemiş olduklarını görüyoruz ve biz de onları yalnız bırakmıyor ve dayanışmaya müdâhil oluyoruz.

Hukuki süreçten bağımsız olarak, olayın geçtiği ortamın meslek alanı kapsamında olması, şikâyetçi ve şikâyetçi olunan kişilerin mimar olması nedeniyle, meselenin meslek örgütlenmesinin de gündemi olduğu ve dava sürecinin sonuçlanmasının beklenemeyeceği kanısındayız. Taciz vakaları toplumsal cinsiyet nedenli, politik, yerleşik ve sistematiktir. Tacize karşı hem bireyler hem de kurumlar sessiz kalmamalıdır.

Meslek örgütümüzün yaşanan bu olayı acil gündeme alması ve etik yönlerden değerlendirmesi, hem olayı yaşayan meslektaşlarımız, hem de kamuoyunun hassasiyeti bakımından çok önemlidir. Meslektaşlar arası hukuka göre gerekli yaptırım süreci başlatılmalıdır. Olayın geçtiği ilin şubesi tarafından, şikâyet dilekçesinin en kısa sürede değerlendirilmesini, tanığı da olan vakada “kadının beyanı esastır” ilkesi doğrultusunda şikâyetçi olunan şahsın onur kuruluna sevk edilmesini ve gereğinin yapılmasını talep ediyoruz.

TMMOB içerisinde mimar, mühendis, şehir plancısı kadınların mücadelesi ile oluşturulmuş Cinsiyet Ayrımcılığı Takip Sekreteryası başta olmak üzere, TMMOB Kadın Çalışma Grubu ve İKK Kadın Komisyonlarının tüm bu süreçlerin takipçisi olacağına inanıyor ve tüm meslektaşlarımızı olayın mağduru meslektaşlarımızla dayanışmaya ve bu olaydan öğreneceklerimizle, örgütlenme modelimizi, hep birlikte, taciz ve cinsiyet ayrımcılığı meselelerinde etkin rol oynayacak şekilde yeniden düzenlemeye davet ederek bir imza kampanyası başlatıyoruz. İmza vermek isteyenlerin aşağıdaki adrese; konu kısmına “imza” yazıp ad, soyad, kurum/örgüt bilgilerini de ekleyerek bir eposta göndermelerini rica ediyoruz. İmzalar konuyla ilgili açılan sayfamızda aralıklarla güncellenecektir.

istmimkadincalisma@gmail.com

TMMOB Mimarlar Odası İstanbul Büyükkent Şubesi Kadın Çalışma Grubu